28 Eylül 2009 Pazartesi

SEZON BİTERKEN

Merhaba,
Arıcılık dünyasından ayrı kalmak belki bizler için düşünebileceğimiz en son olasılık;insanın hayatında hastalık diye tabir edilen bazı vazgeçilmezleri vardır ya arıcılıkta işte böyle birşeymiş.

Bir çok insan konuşurken bile arı iğnesi korkusu yaşadıgından dolayı fazla ılımlı bakmadığı bu hastalığa yakalanışımızdan bu yana 3 yıl geçti. Arıcılıkta ne kadar yol aldık diye geriye dönüp baktığımızda gördüğümüz tablo şu: Öğrenmenin sonu yok,öğrendikçe daha birçok öğrenmemiz gereken nokta oldugunu farkediyoruz.

Emekleme döneminde yaptığımız hataları tabiki inkar etmemiz mümkün değil ancak bunları bir daha yapmamak üzere ders alabilmekte bizler için iyi bir tecrübe.Tecrübe kazandıkça arıcılıkta daha bir pratikleşip daha doğru kararlar ve sonuç olarak daha doğru uygulamalar yapacağımız kesindir.



Arıları sezon başında kestane çiçeğinden bal almak amaçlı olarak götürdüğümüz bölgede malesef istediğimiz verimi alamadığımız için kolonilerim istemediğim şekilde zayıflamışlardı. Ani bir operasyonla nektar açısından daha zengin olan başka bir yere taşıdıgımız arılar kestaneden günü kurtardı diyebileceğimiz oranda bal topladılar.

Bölgemizde flora açısından zengin oldugundan neyi nasıl yapacağımıza dair yöredeki eski arıcılardan görüş alarak hareket etmek bence en doğrusu olacaktı vede öyle yaptım.

Kestane çiçeğinin nektar olayı bitince tek yapmamız gereken kovanları çam ağaçlarının oldugu bölgeye taşımak ve umutlu bir bekleyiş içinde tatile çıkmaktan başka çaremiz yoktu.

Öneriler bu yönde olunca bizim kovanlar tekrar yola düştüler.Hep diyoruz ya tecrübe diye.Biz internetten hobi amaçlı yaptıgımız arıcılık faaaliyetlerini birbirimizle paylaşırken internetle hiç alakası olmayan ve yüzlerce koloniye sahip arıcılarımız çoktan çamlık alanda yerini almıştı bile.

Bizede bir kıyıda yer bulunurdu elbet.Öyle ya eloğlu başka memleketten gelmiş yerini kapmışta bizimkiler üvey evlat mı?


Arılarımızı çam ağaçlarıyla dolu alanda temmuz ayının sonuna doğru bırakıp tatile gittik, gittik ama aklımız tabiki arıların iyi iş çıkarıp çıkaramayacaklarında.Bize söylenen bu yılın verimli bir yıl olacağı beklentisi olduğuydu,yaşlılar haklıymış.Yıllardır orda doğmuş büyümüş floranın yıllardır süre gelen döngüsüne bizzat şahit olmuş oranın toprağıyla haşır neşir olan insanlar yanılırlarmı hiç!

Dedikleri doğru çıktı ve ben tatil dönüşünde arılarıma kontrole gittiğimde ilk defa petek gözlerinin balla doldugunu sevinçle gözlemledim.

Yıl boyu süregelen icraatlerimiz karşılığını alacak gibi.Benim bu işte henüz maddi hesaplara girecek bir beklentim olmadığından elde ettiğim kazanç, en başında dağlarda soluduğum bol oksijen , farkında olmadan yaptığım sportif faaliyetler ve hayatıma kazandırdığı ivmelenme ve sağlığım.

Severek yaptıgım arıcılığın bana bunların yanında birde kahvaltı masamıza ilave edilecek bir kase balı hediye etmiş olmasıda işin özüyle alakalı değeri ölçülemeyecek derecede katkıdır benim için.

Arıcılığa başladıktan sonra iyi kötü bazı püf noktaları öğrenmiş olmanın sonucunda sağlıklı üretilmiş gerçek balın tadına varınca geçmişte bal niyetine yediğimiz maddeler için üzülmemek elde mi?

Heleki içinde arı kovanıyla hiç bir şekilde alakası olmamış nasıl üretildiğine dair belirsizlikler olan sahte bal kavanozlarının veya gerçek bal oranı oldukça düşük olan ve bal adı altında satılan maddelerin nasıl kolaylıkla insanlara satıldığına şaşkınlıkla şahit oluyorum.Allah bir daha o tür şeyler yemeyi nasip etmesin bizlere...



Bu yıl umduğumdan fazla bal süzmek nasip olunca bizim kullanmayı bekleyen sağım makinasına oldukça iş düştü tabi. Ona iş düştüde bizim kollarda bu arada iyi kas yaptı.Petekler kırılmasın diye kimselere bırakamadığım kol çevirme işine kendimce ekonomik çözüm bulmam lazım.Yoksa amerikayı yeniden keşfedecek halimiz yok.
Kış mevsiminde bu konuyla ilgilenecem ve nasip olursa seneye kol kaslarını güçlendirmek için sağım makinasına ihtiyacım kalmayacak.



Bu görüntüye baktıkça aklıma ilk gelen şey Kuranı Kerim'in bir ayeti, şu anda hangisi olduğunu tam hatırlamıyorum ama cennette vaad edilen güzelliklerden biride içinden bal akan çeşmeler olduğuydu.


Arıcılık penceresinden bakıldıgında sene boyu çekilen yorgunlukların bir anda bitiverdiği sağım günü ve elde edilen ürünü seyretmek yeni yılda bizi bekleyen daha fazla yorgunlukların habercisi gibi.

Her yıl belli oranda artan kovan sayısı bu kaçınılmaz sonun habercisi.Nasıl olsa emekliliğe çok var acelemiz yok.




İçindeki balı süzdüğüm çıtaları tekrar yalatmak üzere kovanlara götüreceğimden çıtalara uygun ebattaki poşetlere koyarak emniyete alıyorum, aksi taktirde anında güvelenmemesi işten bile değil.
Güve konusunda derin dondurucu işi iyi bir çözüm ancak arılıkla ev arası mesafesi uzak olan bizler için oldukça meşakkatli.



Bundan yaklaşık olarak 15 gün evvel arılara kontrole gittiğimde artık kış mevsiminin gelmesi dolayısı ile yavaş yavaş fazla çıtaları alıp kışlatma pozisyonuna getireyim diye düşündüğüm kovanlarımda arıların yaptıgına bakarmısınız.Bu hafta sonu katta duran şurupluğa dalak örmemişler mi.
Şu anda bir çok bölgede kışlatma pozisyonuna giren arılarımız bu bölgede halen dalak yapacak derecede bal getiriyorlar;bu dalak bunun göstergesi değil mi?























5 yorum:

Ballı Baba dedi ki...

Hay maşallahhhhhh... Hatırlıyormusun ilk başladığın günlerde demiştim ki; Bir gün bizi sollarsın işte o günlere geldin.
Hayatta en pahalı şey sorulmuş uzmanlara ortak cevap: TECRÜBE= eğer size aitse çok pahalı ve acı, eğer başkalarından faydalanıyorsanız bedave ve çok tatlı.
Tecrübelerinizi gelecekteki insanlarla kıskanmadan paylaşacağınızı biliyorum...
BEREKETİN BOL OLSUN....

UĞUR KIRAN dedi ki...

Teşekkürler saygıdeğer büyüğüm.Teşekkürler tüm ustalarıma..

mahmudiyearicilik dedi ki...

Bereketli olsun, çekilen sıkıntılara değiyor. İşlerinde kolaylıklar diliyorum.

SAYGILAR

HB dedi ki...

Bizim arılar salkım davranışı olan kıç kaldırmaya başladılar bile...

Yürü be Uğur abi...

İlhami Uyar dedi ki...

Sayın Kıran,herşey gönlünüze göre olsun,insan başarılı olunca çektiği sıkıntılar anında unutuluyor.Çalışmalarınızda başarı dileklerimi iletiyor sevgi ve saygılarımı sunuyorum.